ΠΡΟΣΦΑΤΑ

Κατάφερε να μυρίσει τον καρκίνο στο στήθος, που ήταν σε πρώιμο στάδιο

Η Κλερ Γκεστ, μένει στο Μπέντφορντσιρ, βόρεια του Λονδίνου και ειδικεύεται στη συμπεριφορά των ζώων.

Η Γκεστ, μετά από χρόνια εντατικών ερευνών ήταν πεπεισμένη, πως τα σκυλιά μπορούσαν να χρησιμοποιούν τη μύτη τους για να ανιχνεύουν ανθρώπινες παθήσεις. Κι αυτό όχι αυθαίρετα. Το κομμάτι του εγκεφάλου που είναι υπεύθυνο για την όσφρηση, είναι 40 φορές πιο ανεπτυγμένο στα σκυλιά απ' ότι στον άνθρωπο. Η προσωπική επιβεβαίωση όμως αυτού του εγχειρήματος ήταν το επιστέγασμα αυτής της προσπάθειας.

Ένα απόγευμα, η Γκεστ, κάνοντας διάλειμμα από τη δουλειά, αποφάσισε να πάει για μια βόλτα με τη Ντέζι και άλλα δυο σκυλάκια που είχε. Όταν άνοιξε το πίσω μέρος του αυτοκινήτου της, τα δυο πήδηξαν αμέσως έξω αλλά η Ντέζι περίμενε. Στη συνέχεια έσπρωξε με τη μουσούδα της δυνατά την Γκεστ στο στήθος δυο φορές. Πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει τι είχε συμβεί, η γιατρός δέχτηκε και τρίτο σπρώξιμο και αναγκάστηκε να πει στη Ντέζι να βγει από το αμάξι.

Μετά τη βόλτα, η Γκεστ, έπιασε το σημείο στο οποίο την είχε σπρώξει το σκυλί της και ακούμπησε σε κάτι που της φάνηκε περίεργο. Πηγαίνοντας στο γιατρό, όλα επιβεβαιώθηκαν. Η δρ. Γκεστ, είχε όγκο στο στήθος ακριβώς στο ίδιο σημείο που την είχε σπρώξει η Ντέζι.

Ο γιατρός που ανέλαβε να χειρουργήσει τη Γκεστ, ανέφερε πως ήταν εξαιρετικά τυχερή που η διάγνωση έγινε σε τόσο πρόωρο στάδιο, καθώς το σημείο στο οποίο βρισκόταν ο όγκος, θα τον έκανε «αόρατο» μέχρι να ήταν πια αργά.

Όμως μετά από μια σειρά εξετάσεων, πέντε εβδομάδες θεραπείας και το χειρουργείο, η Γκεστ είναι πλέον σώα και ασφαλής χάρις στην Ντέζι.

Το λαμπραντόρ, έχει συνοδεύσει το αφεντικό του, από την αρχή της προσπάθειας της, και συγκεκριμένα το 2008, όταν η Γκεστ, άνοιξε το δικό της κέντρο εκπαίδευσης σκύλων, στο Μίλτον Κέινς του Λονδίνου, στοχεύοντας στην ανάλυση της σχέσης που μπορεί να αναπτυχθεί μεταξύ σκύλων και ανθρώπων, σε ιατρική κλίμακα. Εκεί, τα σκυλιά τοποθετούνται μπροστά από πολλά σωληνάρια με δείγματα ασθενών, προσπαθώντας να διακρίνουν σωστά τα δείγματα καρκινοπαθών.

Η Ντέζι, πρωτοπόρος σε αυτό το εγχείρημα, έχει διακρίνει σωστά πάνω από 500 περιπτώσεις καρκίνου, κάτι που οδήγησε στη βράβευσή της, μέσα στη βδομάδα με τον Γαλάζιο Σταυρό, υπέρτατη τιμή για ένα ζώο της Βρετανίας. Το τελευταίο ζώο που είχε λάβει αυτή την τιμή ήταν ο Τζέικ, που είχε βοηθήσει την αστυνομία του Λονδίνου, μετά το τρομοκρατικό χτύπημα στις 7/7/2005.

Πηγή: protothema.gr

Το περιστατικό το κατέγραψε αυτόπτης μάρτυρας που έτυχε να βρίσκεται στην παραλία όταν είδε το καγιάκ να έχει αναποδογυρίσει και τον καρχαρία να επιτίθεται ξανά και ξανά.

Ευτυχώς για τον κωπηλάτη ο καρχαρίας φάνηκε να δείχνει μεγαλύτερο ενδιαφέρον για το καγιάκ παρά για τον ίδιο εντούτοις η εμπειρία του μόνο ως τρομακτική μπορεί να χαρακτηριστεί.

Τελικά η σωτηρία για τον ίδιο ήρθε όταν τον εντόπισε ένα ιστιοπλοϊκό που έτυχε να περνάει από το σημείο με τους επιβαίνοντες να τον διασώζουν.

Δείτε το βίντεο:

Δεν υπάρχουν άγρια σκυλιά, αλλά σκυλιά που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους

Δεν θα μιλήσω για το ποια μέθοδος εκπαίδευσης είναι πιο αποτελεσματική, για τα υπέρ και τα κατά. Απλά θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σας που εμένα τουλάχιστον μου έδειξε ξεκάθαρα ποιο δρόμο να ακολουθήσω. Ο Ραλφ ήταν ένας γερμανικός ποιμενικός. Όταν τον γνώρισα ήταν ήδη 8,5 ετών, ζύγιζε 50 και κάτι κιλά και ήταν πολύ δυνατός. Δεν είχε βγει ποτέ βόλτα και ζούσε σ' ένα κλουβί 2 επί 2, πέρα από την αλυσίδα που ήταν δεμένος την οποία την είχε σπάσει ουκ ολίγες φορές.

Η βόλτα του ήταν να βγει για λίγο από το κλουβί σ' έναν κηπάκο. Είχε γίνει πολύ άγριος και είχε δαγκώσει και μέλη της οικογένειας που τον είχαν. Η μόνη του συντροφιά ο πατέρας της οικογένειας που του έβαζε φαγητό και τον έβγαζε στον κηπάκο μέχρι να κάνει ένα τσιγάρο.

Όταν γνώρισα τον Ραλφ μου έδωσε την εντύπωση ενός πολύ περήφανου σκύλου. Τότε ήταν που είχα πάρει σκύλο για εμένα και είχα ενθουσιαστεί και διάβαζα ό,τι βιβλία έβρισκα για εκπαίδευση. Παρόλο που είχα το σκυλάκι μου να ασχολούμαι δεν έβγαινε από το μυαλό μου ο Ραλφ.

Ήθελα να κάνω κάτι γι αυτόν. Πήγα σε πολλούς γνωστούς εκπαιδευτές και ρωτούσα τι μπορώ να κάνω. Όλοι μου έλεγαν ότι είναι χαμένη υπόθεση. Μερικοί με συμβούλεψαν να προσέχω γιατί θα γίνει χειρότερος και θα δαγκώσει και αυτούς που τον φροντίζουν.

Δεν ήξερα πολλά πράγματα τότε και έτυχε όσοι εκπαιδευτές απευθύνθηκα να είναι παραδοσιακοί και να δουλεύουν τα σκυλιά όχι με βάση τον αμοιβαίο σεβασμό, την αγάπη και την επικοινωνία, αλλά ήταν πιστοί στο δόγμα ότι θα πρέπει να δείχνουμε στον σκύλο ποιος είναι το αφεντικό, με ό,τι μπορεί να συνεπάγεται αυτό. Φυσικά σ’ ένα σκυλί σαν τον Ραλφ δεν μπορούσαν να επιβληθούν και μου έλεγαν δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα...

Τύχαινε εκείνο τον καιρό να διαβάζω ένα βιβλίο για θετική εκπαίδευση της Pat Miller με τίτλο “The power of positive dog training” και αποφάσισα να προσπαθήσω να εφαρμόσω αυτά που έγραφε στον Ραλφ, τον οποίο μέχρι τότε ούτε είχα πλησιάσει ούτε είχα χαϊδέψει ποτέ. Τον φοβόμουν αρκετά.

Κι αυτός με τη σειρά του δεν έδειχνε να με συμπαθεί ιδιαίτερα εκτός κι αν μου έδειχνε την αγάπη του με γρυλίσματα και γαυγίσματα ενώ προσπαθούσε να σπάσει την αλυσίδα του και να έρθει κοντά μου να το συζητήσουμε.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά πως όταν είπα σ’ ένα μέλος της οικογένειας ότι θα προσπαθήσω μαζί του και ότι τουλάχιστον θα τον βγάζω βόλτα για αρχή, «πάνιασε». Η αντίδραση αυτή με φόβισε και με έκανε να αμφιταλαντευτώ αλλά τελικά αποφάσισα να δοκιμάσω.

Γι’ αρκετό καιρό δεν έκανα τίποτα άλλο από το να περνάω κοντά από τον Ραλφ και να του πετάω λίγο φαγητό. Ακόμα και μετά από εβδομάδες αν πλησίαζα στο κλουβί του πιο κοντά από 7- 8 μέτρα ξεσπούσε σε γαυγίσματα και γρυλίσματα.

Με τον καιρό και με υπομονή με άφηνε να πλησιάζω στο κλουβί του και να τρώει από το χέρι μου. Άρχισε να κουνάει ακόμα και την ουρά του όταν με έβλεπε. Είχε καταλάβει πως από εμένα δεν κινδύνευε.

Άρχισα λοιπόν να εφαρμόζω τις τεχνικές που είχα διαβάσει στο βιβλίο. Με όλα τα λάθη που έκανα και με όλη την απειρία που είχα και τα 9 χρόνια πια του Ραλφ, άρχισε να μαθαίνει συμπεριφορές. Απλά πράγματα όπως το «κατσε», το «κάτω», αλλά μάθαινε και έδειχνε να του αρέσει. Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν ότι μάθαινε, αλλά ότι αναπτυσσόταν ένας δεσμός ανάμεσά μας. Ένας δεσμός που δυνάμωνε μέρα με τη μέρα.

Ακόμα όμως τον φοβόμουν. Μέσα στο κλουβί με την αλυσίδα του αυτός, απ’ έξω εγώ. Παράλληλα τον τάιζα μέσα από ένα φίμωτρο που είχα πάρει για να του το βάλω κάποια στιγμή και να βγει επιτέλους βόλτα. Έτσι με λίγη βοήθεια από ένα μέλος της οικογένειας, μια μέρα όπως τον τάιζα μέσα από το φίμωτρο πάνω από τα κάγκελα του κλουβιού (το κλουβί ήταν ανοιχτό από πάνω, ένας μικρός περιφραγμένος χώρος) του κουμπώσαμε το φίμωτρο. Ήταν μια στιγμή αμηχανίας. Για λίγο σαστίσαμε και οι τρεις μας. Ο Ραλφ με κοίταγε στα μάτια κι εγώ είχα παγώσει. Του άνοιξα αμέσως την πόρτα του κλουβιού και βγήκαμε τρέχοντας στο δρόμο. Ήταν η πρώτη φορά που ο Ραλφ πήγαινε βόλτα από τότε που ήταν κουτάβι...

Την άλλη μέρα, δεν θα το ξεχάσω ποτέ, όταν πήγα σηκώθηκε όρθιος στα κάγκελα του κλουβιού του και περίμενε. Μου έδειχνε τη μουσούδα του. Του φόρεσα το φίμωτρο και βγήκαμε. Συνεχιζόταν για πολύ καιρό αυτό και παρόλο που ήξερε εντολές και άκουγε όταν του ζήταγα κάτι, φοβόμουν να του βγάλω το φίμωτρο γιατί μου έριχνε και κάνα γρύλισμα που και που.

Είχαμε φτιάξει μια ρουτίνα. Πήγαινα έξω από το κλουβί του και του ζήταγα να κάτσει. Άνοιγα την πόρτα και έμπαινα μέσα. Του έβαζα το φίμωτρο και φεύγαμε για βόλτα.

Μέχρι που μια μέρα όπως είναι στο «κάτσε» και πάω να του βάλω το φίμωτρο, αυτό πιάνεται στην πόρτα του κλουβιού και μου πέφτει. Όπως σκύβω να το πιάσω σηκώνεται ο Ραλφ από το «κάτσε» κι έρχεται προς το μέρος μου. Θυμάμαι χαρακτηριστικά να έχω παγώσει και να σκέφτομαι «μην κάνεις τίποτα και μην τον κοιτάς». Το πρόσωπο μου ήταν στο ύψος του Ραλφ και όπως ήρθε με φόρα προς τα εμένα, κλείνω τα μάτια και περιμένω.

Αυτό που ήρθε τελικά ήταν μια γλώσσα που με πέρασε από το σαγόνι μέχρι το κούτελο. Αυτή ήταν και η τελευταία φορά που του έβαλα φίμωτρο...

Ο Ραλφ έφυγε μετά από περίπου ένα χρόνο αλλά έστω και προς το τέλος της ζωής του έζησε και ευχαριστήθηκε κάποια πράγματα. Μύρισε, έτρεξε, έπαιξε και το σημαντικότερο εμπιστεύθηκε, αγάπησε και αγαπήθηκε από κάποιον.

Κι εγώ έμαθα ότι κανένα σκυλί δεν είναι χαμένη υπόθεση και ότι με την αγάπη και τον σεβασμό μπορεί και ο πιο «άγριος» σκύλος να εμπιστευθεί κάποιον άνθρωπο. Το σημαντικότερο όμως που έμαθα είναι ότι δεν υπάρχουν άγρια σκυλιά, αλλά σκυλιά που έχουν χάσει την εμπιστοσύνη τους ...

Πηγή: istoriesadespoton.gr

γατουλιτσες
Από καιρού εις καιρόν, κάποιοι μου λένε χαλάρωσε, είναι «απλά ένας σκύλος» ή είναι πολλά τα χρήματα που έδωσες «απλά για ένα σκύλο». Δεν μπορούν να καταλάβουν τις αποστάσεις που ταξίδεψα, το χρόνο και το χρήμα που ξόδεψα «απλά για ένα σκύλο».

Μερικές από τις πιο περήφανες στιγμές μου τις έζησα μ’ αυτόν τον «απλά ένα σκύλο». Πολλές ώρες περάσανε με μοναδική μου συντροφιά αυτόν τον «απλά ένα σκύλο» και ούτε μια φορά δεν ένιωσα ασήμαντος. Κάποιες από τις πιο δυστυχισμένες στιγμές μου πάλι δίπλα μου ήταν αυτός ο «απλά ένας σκύλος». Σ’ αυτές τις σκοτεινές μέρες το ευγενικό άγγιγμα αυτού του «απλά ένας σκύλος» μου παρείχε παρηγοριά και σκοπό ώστε να ξεπεράσω τις δυσκολίες της ημέρας.

Εάν κι εσύ νομίζεις ότι είναι «απλά ένας σκύλος», προφανώς καταλαβαίνεις και φράσεις, όπως «απλά ένας φίλος», «απλά ένα ηλιοβασίλεμα» ή «απλά μια υπόσχεση» .

Αυτός ο «απλά ένας σκύλος» έφερε στη ζωή μου την πραγματική έννοια της φιλίας, της εμπιστοσύνης και της αγνής και απλής χαράς. Αυτός ο «απλά ένας σκύλος» φέρνει στην επιφάνεια τη στοργή και την υπομονή που με κάνουν καλύτερο άνθρωπο. Χάρη σ’ αυτόν τον «απλά ένα σκύλο» θα ξυπνήσω νωρίς το πρωί, θα κάνω μεγάλες βόλτες και θα ανυπομονώ για το μέλλον.

Για μένα, και για κάποιους τύπους σαν κι εμένα, δεν είναι «απλά ένας σκύλος». Ενσαρκώνει όλες μας τις ελπίδες και τα όνειρα για το μέλλον, τις αγαπημένες αναμνήσεις του παρελθόντος και την μοναδικότητα της στιγμής. Αυτός ο «απλά ένας σκύλος» βγάζει από μέσα μου ό,τι καλό υπάρχει σε μένα και απομακρύνει τις σκέψεις μου από τον εαυτό μου και τα προβλήματα της ημέρας.

Ελπίζω ότι κάποια μέρα οι άνθρωποι θα συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι «απλά ένας σκύλος». Είναι αυτός που μου βγάζει την ανθρωπιά από μέσα μου και με κρατά μακριά από το να είμαι «απλά ένας άνδρας» ή «απλά μια γυναίκα».

Οπότε την επόμενη φορά που θα ακούσεις τη φράση «απλά ένας σκύλος», χαμογέλασε, γιατί «απλά δεν καταλαβαίνουν»...

Η αντίληψη ότι οι έγκυοι και τα κατοικίδια (ιδίως οι γάτες) δεν πάνε μαζί είναι ευρέως διαδεδομένη, σε τέτοιο βαθμό ώστε πολλές γυναίκες αναγκάζονται να στερηθούν το αγαπημένο τους ζωάκι.

Στην πραγματικότητα, όμως, οι κίνδυνοι είναι πολύ λίγοι και μπορούν να αποφευχθούν με απλά μέτρα προφύλαξης. Ποια είναι αυτά και από τι μας προστατεύουν πραγματικά;

Η εγκυμοσύνη είναι μια περίοδος γεμάτη αλλαγές, προσδοκίες, αλλά και ανησυχίες για την έγκυο και τους οικείους της. Η μέλλουσα μητέρα αναρωτιέται τι μπορεί να κάνει καλό και τι ενδεχομένως θα μπορούσε να βλάψει την ίδια ή το μωρό της. Έτσι, ανάμεσα σε άλλα, μπορεί να σκέφτεται: είναι σωστό να συνεχίσω να ζω με το αγαπημένο μου κατοικίδιο;

Ο περίγυρος συνήθως πιέζει για απομάκρυνση του ζώου. Αρκετοί γιατροί συχνά δεν είναι πλήρως ενημερωμένοι για το αν πραγματικά υπάρχουν κίνδυνοι, ποιοι είναι αυτοί, πώς μεταδίδονται και πώς εκδηλώνονται.

Η αλήθεια είναι πως πολλοί μολυσματικοί παράγοντες μεταδίδονται από τα κατοικίδια στον άνθρωπο, όμως ελάχιστοι από αυτούς οδηγούν σε σοβαρές λοιμώξεις και ακόμη λιγότεροι μπορεί να βλάψουν το ανθρώπινο έμβρυο. Επειδή οι περισσότερες μολύνσεις μπορούν να αποφευχθούν με απλά καθημερινά μέτρα υγιεινής, η κατανόηση του τρόπου μετάδοσης και η ενημέρωση για την πρόληψή τους είναι απαραίτητες.

Η τοξοπλάσμωση

Πρακτικά, το μόνο παράσιτο που μπορεί μολύνοντας τη μητέρα να βλάψει το έμβρυο είναι το Toxoplasma gondii. Η τοξοπλάσμωση στον ενήλικα είναι μία συνήθως ήπια λοίμωξη, με πυρετό ή/και διόγκωση των λεμφαδένων. Εάν όμως προσβάλει μια έγκυο, υπάρχει μικρή πιθανότητα να περάσει τον πλακούντα οδηγώντας σε συγγενή τοξοπλάσμωση του εμβρύου. Αυτή, αντιθέτως, είναι μία πολύ σοβαρή κατάσταση που σχετίζεται με δυσμορφίες και νοητική υστέρηση.

Ο άνθρωπος μολύνεται από τις ωοκύστεις του τοξοπλάσματος που αποβάλλονται στα κόπρανα της γάτας (και ΟΧΙ από απευθείας επαφή με το ζώο) με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

• Με την κατανάλωση μισοψημένου κρέατος που περιέχει ωοκύστεις.

•Με την κατανάλωση όχι καλά πλυμένων λαχανικών μολυσμένων με περιττώματα γάτας.

• Φέρνοντας τα χέρια στο στόμα χωρίς πλύσιμο έπειτα από άμεση επαφή με περιττώματα γάτας, έπειτα από κηπουρικές δουλειές ή αλλαγή της άμμου υγιεινής.

Η μόλυνση της εγκύου είναι πραγματικά σπάνια γιατί:

• Η ίδια η γάτα για να μολυνθεί πρέπει να καταναλώσει ωμό κρέας που έχει ωοκύστεις. Αυτό κυρίως συμβαίνει στις γάτες που ζουν και τρέφονται εκτός σπιτιού με τρωκτικά και με ωμά αποφάγια.

• Η γάτα μολύνεται συνήθως σε μικρή ηλικία και αποκτά ανοσία. Είναι απίθανο να ξαναμολυνθεί ως ενήλικη γάτα.

• Οι ωοκύστεις στα κόπρανα γίνονται μολυσματικές 1 - 5 μέρες μετά. Αν αλλάζεται η άμμος υγιεινής καθημερινά, ο κίνδυνος μόλυνσης ελαχιστοποιείται.

Δαγκωματιές και γρατζουνιές

Σε ποσοστό 5% - 15% μπορεί να επιμολυνθούν. Γι' αυτό, καλό είναι η έγκυος να εξετάζεται από γιατρό, το τραύμα να καθαρίζεται χειρουργικά και, όπου κρίνεται απαραίτητο, να δίνεται αντιβίωση.

Οι γρατζουνιές από γάτες μπορεί να οδηγήσουν στη λεγόμενη cat scratch disease, που οφείλεται στο μικροοργανισμό Bartonella. Εκδηλώνεται με εξάνθημα και λεμφαδενοπάθεια. Υποχωρεί σε 2 - 5 μήνες και δεν προσβάλλει το έμβρυο.

Για... συμβίωση χωρίς προβλήματα

Η ευθύνη για ένα κατοικίδιο δε σταματά μόνο στην παροχή τροφής και στέγης. Απλοί κανόνες συμβίωσης πρακτικά μηδενίζουν τους ενδεχόμενους κινδύνους:

Για το ζωάκι:

•Τακτικός εμβολιασμός.

• Προσφέρουμε στο ζώο καθαρό περιβάλλον διαβίωσης, συλλέγουμε καθημερινά τις ακαθαρσίες με γάντια, δεν παίρνουμε το ζώο σε πισίνες - παιδικές χαρές.

• Τακτική επίσκεψη στον κτηνίατρο, τακτικός έλεγχος για ψύλλους - τσιμπούρια, χημειοπροφύλαξη.

Για τους ιδιοκτήτες:

• Τακτικό πλύσιμο χεριών, κυρίως κατά την προετοιμασία - κατανάλωση φαγητού.

• Κηπουρική με γάντια.

• Συχνή αλλαγή άμμου υγιεινής, πάντα με γάντια.

• Δεν καταναλώνουμε ωμό ή μισομαγειρεμένο κρέας ή απαστερίωτα προϊόντα.

• Πλένουμε καλά τις σαλάτες, τα ωμά λαχανικά και τα φρούτα.

• Αποφεύγουμε ζώα με διάρροια ή κουτάβια και μικρά γατάκια.

• Τα μικρά παιδιά επιπλέον να αποφεύγουν την επαφή με κοτοπουλάκια, χήνες, πάπιες και ερπετά.

• Αναζήτηση ιατρικής βοήθειας έπειτα από δάγκωμα - πολλές γρατζουνιές, εκδήλωση πυρετού, λεμφαδενοπάθειας, εξανθήματος, πνευμονίας ή διάρροιας ιδίως έπειτα από έκθεση σε ζώο.

Ας μην ξεχνάμε: η συμβίωση με κατοικίδια έχει σημαντικά οφέλη

• Είναι καλοί σύντροφοι, ιδανικοί για την ψυχική και συναισθηματική υγεία της εγκύου.

• Προσφέρουν εξαιρετική αεροβική άσκηση κατά την καθημερινή τους βόλτα.

• Σύμφωνα με πολλές έρευνες, νήπια που μεγαλώνουν σε περιβάλλον με κατοικίδιο έχουν λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν αλλεργίες - βρογχικό άσθμα.

Μπορεί, επομένως, η εγκυμοσύνη να γίνει η ευκαιρία για την εμπέδωση συνηθειών που βελτιώνουν την ποιότητα ζωής τόσο της οικογένειας όσο και του κατοικίδιου και προετοιμάζουν τον ερχομό του νεογέννητου σε ένα περιβάλλον φροντίδας και αγάπης για όλους.

Πηγή: familylife.gr

γατουλιτσες
Το ήξερες ότι τα μουστάκια της είναι, μεταξύ άλλων, ένα εργαλείο έκφρασης; Όπως εσύ ανατριχιάζεις όταν τρομάξεις ή συγκινείσαι, έτσι και εκείνη αντιδρά χρησιμοποιώντας (και) τις χαρακτηριστικές τρίχες που προβάλλουν από τη μουσούδα της.

Πώς θα «αποκρυπτογραφήσεις» τις κινήσεις τους όμως;

Όταν τα μουστάκια δείχνουν μπροστά: Η γάτα είναι περιέργη για κάτι και έχει διάθεση για παιχνίδι – τα μουστάκια της, ως μικροί αισθητήρες, είναι σε ετοιμότητα για να τη βοηθήσουν, ανιχνεύοντας ανεπαίσθητα για εμάς ερεθίσματα και βοηθώντας τη για παράδειγμα να εντοπίσει το παιχνίδι της ή να εξερευνήσει ένα καινούριο αντικείμενο που βρέθηκε στο περιβάλλον της.

Όταν δείχνουν στα πλάγια και είναι ελαφρώς πεσμένα: Είναι χαλαρή και χαρούμενη.

Όταν μαζεύονται προς τα πίσω: Ετοιμάζεται για καβγά. Συνήθως αυτή η αντίδραση συνοδεύεται από συριγμούς, μουγκρητά και, όταν τα πνεύματα έχουν ανάψει για τα καλά, δυνατά νιαουρίσματα.

Author Name

gatoulitses

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.