Δεκεμβρίου 2015

Οι φιλόζωοι το ξέρουν καλά: οι γάτες δεν είναι σκύλοι. Θέλουν τον χώρο, τον χρόνο και την απομόνωσή τους. Εχουν τους δικούς τους ρυθμούς και πλησιάζουν τους ιδιοκτήτες τους για «γλύκες» μόνο όταν αυτές το επιθυμούν.

Νέα μελέτη αμερικανών ειδικών έδειξε ότι η συγκεκριμένη - «απόμακρη» κατά πολλούς - συμπεριφορά είναι αυτή που χαρίζει στη γάτα τρία επιπλέον χρόνια ζωής συγκριτικά με τον σκύλο ανεβάζοντας έτσι το προσδόκιμό της στα 15 έτη.

Σύμφωνα με τους ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Αλαμπάμα, τα νέα ευρήματα έρχονται να αντικρούσουν προηγούμενες θεωρίες κατά τις οποίες τα μεγαλύτερα είδη του ζωικού βασιλείου ζουν περισσότερο από τα μικρότερα.

Γάτες ετών 15

Οι ειδικοί διαπίστωσαν ότι, ενώ οι σκύλοι είναι κοινωνικά όντα και κινούνται συνήθως σε αγέλες, οι γάτες τείνουν να απομονώνονται, γεγονός όμως που τις προστατεύει καθώς περιορίζει σημαντικά τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών. Επιπλέον είδαν ότι οι γάτες μπορεί να μην έχουν τα δυνατά σαγόνια των σκύλων, είναι όμως εξοπλισμένες με σουβλερά νύχια και εντυπωσιακή ευκινησία, ικανά να κατατροπώσουν ακόμη και τον πιο επικίνδυνο εχθρό.

«Οι γάτες κινδυνεύουν λιγότερο από θηρευτές καθώς είναι... πάνοπλες» αναφέρει ο δρ Στιβ Οστάντ. «Αν έχετε προσπαθήσει ποτέ να σηκώσετε γάτα την ώρα που εκείνη δεν ήθελε αγκαλιά, μάλλον θα έχετε ήδη ανακαλύψει το "οπλοστάσιό" της, κάτι που οι σκύλοι δεν έχουν. Οι σκύλοι μπορούν κι αυτοί να αγριέψουν αλλά έχουν ως μόνο όπλο το στόμα τους».

Νέες ράτσες «ψαλιδίζουν» τη σκυλίσια ζωή

Τα χαρακτηριστικά αυτά θεωρεί ο ειδικός ότι έχουν παίξει σημαντικό ρόλο εξελικτικά ως προς τη διαμόρφωση του προσδόκιμου ζωής της γάτας. Κάπως έτσι, κατά τους επιστήμονες, ο μέσος όρος ζωής του σκύλου αγγίζει τα 12 έτη ενώ της γάτας εκτείνεται ως τα 15.

Οι ίδιοι πιστεύουν ότι στην περίπτωση των σκύλων οι διασταυρώσεις που πραγματοποιούνται τελευταία με πιο «εξωτικές» φυλές, οι οποίες ενδεχομένως να είναι ευάλωτες σε σοβαρά θέματα υγείας, έχουν στοιχίσει στον καλύτερο φίλο του ανθρώπου αρκετά χρόνια ζωής.

«Η αλήθεια είναι ότι δεν έχουμε επέμβει στις γάτες τόσο όσο στην περίπτωση των σκύλων. Για παράδειγμα, αν συγκρίναμε έναν μέσο σκύλο με έναν μέσο λύκο, οι διαφορές θα ήταν τεράστιες, τόσο από πλευράς μεγέθους όσο και από πλευράς συμπεριφορών. Κάποιες αλλαγές παρατηρούνται με την πάροδο των ετών στις γάτες, ωστόσο δεν θα δούμε ποτέ ενήλικες γάτες σε μέγεθος φλιτζανιού ή σε μέγεθος γίγαντα» αναφέρει ο δρ Οστάντ, υπογραμμίζοντας την «τρέλα» των διασταυρώσεων που έχουν γεννήσει μια σειρά «προβληματικές» ράτσες σκύλων με σοβαρά προβλήματα υγείας.

«Προσωπικά νομίζω ότι συμπαθώ περισσότερο τους σκύλους» παραδέχεται ο ίδιος. Προτού στραφεί στη Βιολογία ο δρ Οστάντ είχε ασχοληθεί αρκετά χρόνια με την εκπαίδευση λιονταριών. «Τα λιοντάρια μου θυμίζουν σκύλους, είναι πολύ κοινωνικά ζώα και μπορεί κανείς να τα καταλάβει πολύ πιο εύκολα σε σχέση με μια γάτα. Θεωρώ λοιπόν τα λιοντάρια "επίτιμους" σκύλους» προσθέτει.

Σύμφωνα με τη δημοσίευση των ειδικών στο περιοδικό «Science», η κατανόηση της διαδικασίας της γήρανσης θα μπορούσε να οδηγήσει στην παράταση του προσδόκιμου ζωής τόσο των κατοικιδίων όσο και του ίδιου του ανθρώπου.

Εκατοντάδες σκύλοι και γάτες χάνουν τη ζωή τους άδικα κάθε χρόνο στην Ελλάδα, επειδή κάποιοι «συνάνθρωποί μας» θεωρούν ότι τους ενοχλούν και αποφασίζουν να σκορπίσουν το θάνατο, μοιράζοντας φόλες.

Ο όρος «φόλα» αναφέρεται σε ένα σύνολο μεθόδων και τοξικών ουσιών που χρησιμοποιούνται για τη δηλητηρίαση κατοικίδιων και αδέσποτων ζώων.

Οι φόλες συνήθως τοποθετούνται κατά τη διάρκεια της νύχτας, μέσα σε κομμάτια φαγητού που θα θελήσουν να φάνε τα ζώα. Πολλές φορές, βέβαια, οι δράστες αποφασίζουν να χρησιμοποιήσουν απίστευτα ισχυρά δηλητήρια, τα οποία σκορπίζουν γύρω από δένδρα ή σε γωνίες σπιτιών και αρκεί μια μικρή επαφή με το ζώο για να το βλάψουν.

Αν το κατοικίδιο σας ή κάποιος αδέσποτος φίλος σας φάει φόλα, τα κυριότερα συμπτώματα που μπορεί να παρουσιάσει είναι:

Έντονος εμετός, υπερβολική σιελόρροια, σπασμοί, αστάθεια και δύσοσμη διάρροια.

Αν αντιληφθείτε κάτι από τα παραπάνω, τηλεφωνήστε άμεσα στον κτηνίατρό σας και ενημερώστε τον για το τι μπορεί να προκάλεσε τη δηλητηρίαση.

Ο κτηνίατρος θα σας καθοδηγήσει τι είδους εμετικό πρέπει να δώσετε στο ζώο με πολύ προσοχή (απομορφίνη, αλάτι, μουστάρδα, μαγειρική σόδα), προκειμένου να αποβάλει το δηλητήριο.

Σύμφωνα με την κτηνίατρο, Ράνια Μιχαήλ, όλες οι κινήσεις πρέπει να γίνουν άμεσα, γιατί, αν περάσουν 4 ώρες από τη στιγμή που το ζώο φάει τη φόλα και δεν έχει προκληθεί εμετός, τότε το δηλητήριο θα απορροφηθεί από το αίμα.

Μόλις το ζώο κάνει εμετό, αμέσως πρέπει να γίνει μια ένεση ατροπίνης (0,2 mm στο κιλό ζώου), την οποία κάθε φιλόζωος ιδιοκτήτης ζώου θα πρέπει να έχει προκαταβολικά στο σπίτι του για την άμεση αντιμετώπιση της φόλας.

Όσο πιο γρήγορα μεταφέρετε το ζώο στον κτηνίατρο για να του χορηγηθεί ορός, τόσο περισσότερο αυξάνονται οι πιθανότητες επιβίωσής του.

Αφού κάνετε ότι μπορείτε για να σώσετε το ζώο, κάντε άμεση καταγγελία μαζί με κάποιον άλλο μάρτυρα, στην αστυνομία και να επιμείνετε να καταγραφεί το γεγονός. Ακόμα αναφέρετε το γεγονός και στον τοπικό δήμο και πιέστε τους να λάβουν μέτρα.

Οι γάτες είναι υπέροχα και μυστήρια πλάσματα που δεν σταματούν ποτέ να μας εντυπωσιάζουν. Όποιος έχει γάτα στο σπίτι του ξέρει πολύ καλά οτι μία γάτα δεν έχει καμία σχέση με τα άλλα κατοικίδια.

Έχετε σκεφτεί ποτέ όμως τι κάνουν οι γάτες τα βράδια όσο εμείς κοιμόμαστε; Ένας χρήστης του Youtube αποφάσισε να βάλει κάμερες με δυνατότητα νυχτερινής λήψης στο σπίτι του και να δει τι γίνεται όσο εκείνος κοιμάται. Το αποτέλεσμα είναι ξεκαρδιστικό και λίγο… «τρομακτικό»!

Δείτε το βίντεο!


Οι γάτες είναι αξιολάτρευτα κατοικίδια, η συγκατοίκηση μαζί τους όμως μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα. Ένα από τα πιο συνηθισμένα είναι τα αλλεργιογόνα της γάτας, το οποία μπορεί να κάνουν την καθημερινότητά σας αφόρητη, προκαλώντας φταρνίσματα και βήχα, δηλαδή κλασικές αλλεργικές αντιδράσεις.

Βρετανοί επιστήμονες υποστηρίζουν ότι ανακάλυψαν πώς προκαλούνται οι αλλεργικές αντιδράσεις στους ανθρώπους από την παρουσία μιας γάτας στο χώρο, δημιουργώντας βάσιμες ελπίδες για προληπτική αντιμετώπιση των αλλεργιών στο μέλλον.

Όπως αναφέρεται σε σχετικό άρθρο του επιστημονικού εντύπου Journal of Immunology, ερευνητές του Πανεπιστημίου Κέιμπριτζ εντόπισαν τον μηχανισμό που το ανοσοποιητικό σύστημα του ανθρώπου χρησιμοποιεί για να εντοπίσει τα αλλεργιογόνα της γάτας, συντελώντας σε συμπτώματα όπως το φτάρνισμα και ο βήχας.

Η Δρ Κλερ Μπράιαντ και οι συνεργάτες της μελέτησαν πρωτεΐνες που βρήκαν σε σωματίδια του δέρματος της γάτας, τα επιθήλια, που αποτελούν και τα συχνότερα αίτια της αλλεργίας στις γάτες.

Διαπίστωσαν ότι τα αλλεργιογόνα της γάτας ενεργοποιούν έναν συγκεκριμένο μηχανισμό στον οργανισμό, με την παρουσία μιας κοινής βακτηριακής τοξίνης. Αυτό προκαλεί μια μεγάλη ανοσοποιητική αντίδραση στους πάσχοντες από την αλλεργία, με συμπτώματα όπως ο βήχας, ο συριγμός, το φτέρνισμα και η ρινική καταρροή.

«Κατανοώντας βαθύτερα τον προκλητικό μηχανισμό, θα μπορέσουμε να βελτιώσουμε υπάρχοντα φάρμακα για άλλες παθήσεις, όπως η σήψη, που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για την θεραπεία και την πρόληψη της αλλεργίας στις γάτες», εξηγεί η Δρ Μπράιαντ.

Τι μπορείτε να κάνετε


Αν είστε αλλεργικοί, ταυτόχρονα όμως αρνείστε να αποχωριστείτε τη γάτα σας, ακολουθήστε τις παρακάτω συμβουλές που θα βοηθήσουν να μετριάσετε τα συμπτώματα αλλεργίας:

Πλένετε τη γάτα σας μία φορά την εβδομάδα. Αυτό μπορεί να μειώσει το ποσοστό των προερχόμενων από τη γάτα αλλεργιογόνων που αιωρούνται στον αέρα περίπου κατά 90%.

Χρησιμοποιήστε μια συσκευή που φιλτράρει τον αέρα για να ελαττωθούν τα αλλεργιογόνα της γάτας στη σκόνη.

Μη φορτώνετε το σπίτι με χαλιά και υφάσματα. Έτσι θα μπορείτε να σκουπίζετε και να σφουγγαρίζετε το πάτωμα συχνά.

Κρατήστε όσο μπορείτε τη γάτα έξω από το σπίτι. Μην την αφήνετε να μπαίνει στην κρεβατοκάμαρα και να ανεβαίνει στο κρεβάτι σας, αλλά και σε χώρους, όπου περνάτε πολύ χρόνο.

Αερίζετε καλά το σπίτι. Αυτό θα βοηθήσει να ελαττώσετε τα επίπεδα των αλλεργιογόνων.

Author Name

gatoulitses

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Από το Blogger.